Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. ×

Digoin Ponad 60-cio letni deserowy talerz ceramicz

Jak kupować?
  • 3 osoby licytowały, wygrał (43)
  • Zakończona (pią 24 sty 2014 09:20:24 CET)

Aktualna cena

7,50

Licytacja zakończona

Koszty dostawy
Paczka pocztowa ekonomiczna 11,00 zł
Paczka pocztowa priorytetowa 12,00 zł

Wszystkie opcje

Sprzedający (50)

100,0 % pozytywnych komentarzy

Zobacz wszystkie komentarze

Wszystkie przedmioty sprzedającego
Pytanie do sprzedającego
  • Opis
  • Dostawa i płatność

Ponad 60-cio letni talerz z nieistniejącej już fabryki ceramiki w Sarreguemines we Francji, w regionie Lotaryngia.

 

Manufaktura ceramiki w Sarreguemines została uruchomiona w 1790 roku. Produkowała wyroby z mieszaniny gliny, krzemionki i wapienia. Firma bardzo szybko wyrosła na największego producenta płytek fajansowych w Europie. Zatrudniała setki wykwalifikowanych rzemieślników w kilku zakładach zlokalizowanych  na terenie Francji. Produkcja osiągnęła wymiar przemysłowy, dzięki wykorzystaniu nowoczesnych technologii i rozwijaniu nowych produktów: fajansu typu "opaque" (nieprzejrzysty) oraz zdobieniu w procesie drukowania z płyt uzyskanych technikami galwanicznymi, które były tańsze i pozwalały na produkcję identycznych wyrobów w bardzo dużych ilościach. Od 1855 roku także porcelana była produkowana na skalę przemysłową, szczególnie po odkupieniu fabryki Fismes w 1862 r. i Limoges w 1867. Około 1870 roku, aż do pierwszej wojny światowej flagową produkcją fabryki w Sarreguemines były wytwarzane w dużych ilościach wyroby z majoliki.

 

W 1871 roku, w wyniku traktatu zawartego we Franfurcie, Lotaryngia została przyłączona do Niemiec. Wtedy też został uruchomiony Parys,ki oddział firmy.

W 1876 roku wybudowano nową fabrykę w Digoin (produkcja rozpoczęła się w 1877 r.), a w 1881 nowy magazyn w Vitry-le-François, do którego towary dostarczane były koleją lub drogą wodną. Następnie, po przeładowaniu, trafiały do odbiorców francuskich.

 

40-letnia germanizacja firmy, nałożona przez Niemcy, doprowadziła do podziału spółki w 1913 roku na dwie części: niemiecką La Société Utzschneider et Compagnie oraz francuską spółkę publiczną Les Etablissements céramiques Digoin, Vitry-le-François et Paris.

 

Po pierwszej wojnie światowej obie firmy zostały znów połączone w jedno przedsiębiorstwo (z siedzibą główną w Paryżu). Po wybuchu drugiej wojny światowej w 1939 roku, produkcja fabryk w Sarreguemines została wstrzymana, a pracownicy ewakuowani do Digoin. Pod koniec 1940 roku zakład nr 4 w Sarreguemines został ponownie uruchomiony (jako niemiecka masa upadłościowa), a w latach 1942-45 zarządzany był przez firmę Villeroy & Boch.

 

Kiedy 11 grudnia 1944 r. miasto zostało wyzwolone fabryki były w ruinie. Prace konserwatorskie rozpoczęto niemal natychmiast. Stare piece zostały zastąpione przez piece tunelowe, budynki, warsztaty, koleje, kanały, drogi i mosty zostały naprawione lub przebudowane. Wybudowano nową elektrociepłownię i budynek produkcji płytek. W 1955 roku firma z Sarreguemines zajęła właściwe jej miejsce wśród największych eksporterów fajansu.

W 1979 roku przedsiębiorstwo zostało przejęte przez grupę Lunéville-Badonviller-St. Clément i zaprzestano produkcji naczyń, a w 1982. zmieniło nazwę na Sarreguemines bâtiment. W fabryce Vitry-le-François produkowano ceramikę sanitarną, a w Digoin naczynia dla gastronomii.

 

W 2002 roku 19 pracowników i menadźerów objęło akcje fabryki i przyjęło plan naprawczy. Firma przyjęła nazwę Céramiques de Sarreguemines. W 2005 roku spółka została postawiona w stan likwidacji, a 9 stycznia 2007 roku została zlikwidowana.

 

 

Oferowany talerz na 18,5 cm srednicy.
Złote zdobiebia są w kilku miejscach lekko przetarte.
Szkliwo jest bez spękań jednak na krawędziach posiada liczne przetarcia i przebarwienia.
Talerz idealnie nadaje się do powieszenia na ścianie lub do gabloty.
Talerz nie posiada zawieszki. Za dopatą jest możliwosć jej zrobienia.